Κείμενα

Η θλίψη η δική μου

keimena 003Αυτός ο Καζαντζίδης έκανε μεγάλη ζημιά στο σπίτι μας!
Από τότε που ο πατέρας μου έφερε ένα ραδιόφωνο SABA στο σπίτι, σταματημό δεν είχε. Είχαμε αναλάβει κατά αποκλειστικότητα την ψυχαγωγία της γειτονιάς.


Τα απογεύματα, από την Άνοιξη μέχρι και το Φθινόπωρο, το ραδιόφωνό μας έπαιζε στο φουλ!

Διαβάστε περισσότερα: Η θλίψη η δική μου

Εντατικά

keimena 002Στην Πέμπτη τάξη έφυγε η κυρία Καίτη και μας ανέλαβε ο κύριος Γιώργος. Ήταν νέος, φορούσε μακρόστενα γυαλιά με μαύρο σκελετό. Όταν τον πλησίαζες, μύριζε ένα ωραίο άρωμα. Κάποια σύμφωνα τα προσπερνούσε και αυτό τον έκανε στα μάτια μου ακόμη πιο συμπαθή.

Ήμουν ακόμη τρομοκρατημένος από την προηγούμενη δασκάλα, δεν φανταζόμουν ότι μπορεί να αλλάξει κάτι. Όμως, όταν ο καινούργιος δάσκαλος μού απηύθυνε κανά δυο φορές το λόγο, με φώναξε «Τασούλη».
Ήρθε η μάνα μου να ρωτήσει πώς πάω, «είναι πολύ καλό παιδί, λίγο αδύνατος στην Αριθμητική, αλλά με λίγη προγύμναση θα τα πάει περίφημα».

Διαβάστε περισσότερα: Εντατικά

Αν ξαναγεννηθώ

liakos 008- Φτου, να πάρει η ευχή, πάλι λάθος!

Η δασκάλα μιλούσε με τις ώρες. Το βλογιοκομμένο της πρόσωπο, τα γυαλιά, η βαθιά και αυστηρή φωνή της με σημάδευαν. Κοίταζε προς εμένα. Πάντα εμένα κοιτάζει και με παραλύει. Παραδίνομαι, λέω. Πες μου, κυρία, τι να κάνω;

Μαμά, τι να κάνω, για να αντέχω; Εσύ με προσέχεις, με έχεις μοναδικό, τι εύκολα που ξεμπερδεύω με τις δυσκολίες μου, θυμώνω - βρίζω - τραγουδάω, δεν με μαλώνει ποτέ κανείς, όταν είμαι μαζί σου.

Διαβάστε περισσότερα: Αν ξαναγεννηθώ

Τριγύρισα

liakos 007Έχω κάνει πολλά ταξίδια, εγώ από μικρός ταξίδευα.
Ο δήμαρχος είχε βάλει μία λάμπα, επιτέλους, στο δρόμο, στη γειτονιά, έξω από το σπίτι μας. Μία λάμπα με ένα καπελάκι ψηλά - ψηλά. Όταν άναψε για πρώτη φορά, ένα Αααααα! ακούστηκε σε όλη τη γειτονιά.

«Καλέ, θα πλέκουμε και το βράδυ έξω!», λέγανε οι γυναίκες. Θα πλέκανε το βράδυ, αλλά και το δικό μας παιχνίδι θα παρατείνονταν κατά πολύ. «Το ’φερε ο δήμαρχος, ο Κεμιντζές!». Μία λάμπα χλωμή, κίτρινη, μία μελαγχολική λάμπα μόνη της, σε όλη τη γειτονιά. Όταν πήγαινα εξαντλημένος στο σπίτι, ακουμπούσα στο φως της και με έπαιρνε μαζί της. Μεταμορφωνόταν σε ήλιο που φώτιζε ό,τι ήταν στη σκιά. Εγώ, καβάλα σε αυτό το φως, τριγύριζα μέχρι το πρωί όσες περιοχές τού κεφαλιού μου προλάβαινα.
Ένα φως από τη γωνία του τοίχου τής κυρά Σουλτάνας, ένα μυστήριο αχνό φέγγισμα όλο υποσχέσεις για την αυριανή μέρα που θα πηγαίναμε στο Μακρύγιαλο.

Διαβάστε περισσότερα: Τριγύρισα

Περισσότερα Άρθρα...

  1. Γκιουνέ
porn Porn